Europa, wat is dat ook alweer?

Vandaag, de 27ste druilerige november 2017, was ik van harte welkom tijdens een Masterclass Europa in Amsterdam. Ik moet me ergens hebben ingeschreven, misschien bij een forum voor freelancers, anders kan ik niet verklaren dat ik, als producent van louter a-politieke 'content'  aanwezig mocht zijn bij zoiets inhoudelijks en urgents. Misschien bevroedde men dat ik liever doorwrochte filosofische of politieke verhandelingen zou schrijven, wat ook zo is, maar daar moet je ook maar de tijd en de rust (en de hersens) voor hebben.

Hoe dan ook, Cecilia Thorfinn, het sympathieke Hoofd Persvoorlichting van de Vertegenwoordiging van de Europese Commissie in Nederland, vond het alleen maar goed dat ik me wilde bijscholen. Wie niet zaait, zal niet oogsten, al is de akker al vaak bewerkt.

Ik ben niet iemand die bij het woord Europa 'direct zijn vinger in de keel steekt', zoals de meeste Nederlanders doen. Althans, volgens een van de sprekers, Bureauchef Brussel bij de NOS Bert van Slooten (verantwoordelijk voor Europa en voor een Europa-nieuwsbrief waarop je je gratis kunt abonneren). Waarschijnlijk omdat ze wordt gevraagd te betalen uit solidariteit met de minder bevoorrechten en ook omdat Europa een niet erg sexy onderwerp is.

Voor mij geldt dat niet. Europa heeft voor mij juist een poëtische klank. Ik denk dan aan het magnifieke openingsfragment van de film 'Europa' van Lars von Trier (uit 1991 alweer). Wegschietende rails in de zwart-wit duisternis, dreigend gerammel van een oude trein, sinistere voice-over met Duits accent van Erich von Stroheim: 'At ze count of ten you are entering Europa... one...two...' Enzovoorts. Europa: een mistig gebied, ongrijpbaar, mythisch.

In de zaal van Vondel CS, het neoklassieke gebouw in het Vondelpark waar vroeger het filmmuseum zat, kwamen maar liefst negen sprekers voorbij: politici, woordvoerders, journalisten, schrijvers. Ze hadden allemaal interessante dingen te melden, maar hoe meer ik hoorde, hoe meer ik me begon af te vragen: iedereen heeft het nu wel over Europa, maar waar staat dat begrip eigenlijk voor? Ja, voor een geografisch gebied en een unie van 28, en binnenkort 27 landen. Maar verder?

De nieuwe Nederlandse regering bewijst uiteraard lippendienst aan Europa. Vooral aan de economie, de markt- en muntgedachte, het vrije verkeer van mensen, goederen en diensten. En aan het belang van veiligheid en defensie. Beperking van de migratie natuurlijk. En tegenwoordig zelfs 'het klimaat'. Een pragmatische blik op Europa: wat valt er te halen? Bij Halbe Zijlstra als minister van Buitenlandse Zaken is de kruideniersgedachte vermoedelijk in goede handen. Ik zie het nieuwe Nederlandse kabinet als een onwillig lid van een Europese bobsleeploeg. Hij springt wel in de bob, maar gaat stiekem toch een beetje op de rem staan. 

Agnes Jongerius denkt daar heel anders over. Als parlementariër voor de PvdA in Europa ziet zij Europa, net als haar collega Bas Eickhout van GroenLinks, ook als een sociaal project. Het minimumloon in Bulgarije optrekken, samen de schouders onder het milieu, samen vluchtelingen opvangen, e.d.. Een beetje als Merkel, maar dan nog idealistischer.

En dan is er nog Macron. Die volgt volgens Universitair docent in de geschiedenis aan de UvA Niek Pas in zijn ideeën zijn leermeester, de filosoof Paul Ricoeur (nooit iets van gelezen). Macron is een soort Napoleon, bevlogen door een 'Désir d'Europe', een vlammend visioen van een verenigd Europa. Een echte Staatsman, met een Agenda. Maar wat dat ideaal van Macron dan precies is, daar weidde Pas niet over uit, dus moeten we zijn biografie van Macron maar kopen.

Eerlijk gezegd had ik van Europa ook een soort Georg Grosz-tafereel voor ogen. Een visioen van volgevreten europarlementariërs die snel even inklokken en zich daarna onder het genot van een flesje gesubsidieerde Champagne nog eens opscheppen in een sterrenrestaurant in Brussel of hun keuze maken in een luxe bordeel (leve het vrije verkeer van mensen en diensten).

Maar ook het beeld van Frans Timmermans, wiens toespraken ik altijd iets te veel Hollywood vind bevatten. Een ijdeltuit. Maar Frans is nu wel een rondgang aan het maken langs de Europese lidstaten (hij heeft er 26 bezocht) en als een soort beleefde, maar net zo vastberaden standwerker op openbare plekken de Europese gedachte aan het verkopen.

Maar er wordt natuurlijk wel keihard gewerkt daar, en de Hans van Baalens zitten iedere avond plichtsgetrouw moederziel alleen op hun goedkope hotelkamer met een blik witte bonen in tomatensaus dossiers weg te werken. En dan hebben we het nog niet over al die moeite om de slinkse verwennerij van een zwerm lobbyisten af te slaan.

Ja, Europa is een ideaal. Een bezielende gedachte. Europa is onmisbaar. Europa is een handreiking aan de wereld, een invitatie tot een vreedzaam, solidair en toekomstgericht wereldburgerschap. Welke partij wil me hebben?

Kortom, een zeer inspirerende bijeenkomst, met een uitstekende catering, de EU waardig. En nu ga ik 'Staat van de Unie 2017' lezen van Jean-Claude Juncker, onze gedreven EU-Voorzitter.

Mr. Cocktail en Mr. kok

Gaan eten op geheime locatie. 

                    Kost niks. Cocktails gratis… Geloof het of niet.

We worden wel alleen gefilmd. 

Adres geef ik je tijdig door.

Cliffhanger..

Zoiets laat de uitvreter zich natuurlijk niet ontgaan. De geheime locatie blijkt Kerkstraat 176, een knusse en hippe kookstudio.
Afzender van de cliffhanger is Cor Hospes, de Tanja Nijmeijer van de marketing, hoewel Cor meer op Che Guevara lijkt. Zo is hij ook eens afgebeeld in een van de vele artikelen waar hij als dé autoriteit op het gebied van guerillamarketing van Nederland is geportretteerd. En terecht, Cor weet er alles van. Hij blogt nu ook in het Engels, want hij krijgt steeds meer Engelstalige followers. Afgezien daarvan houdt Cor alle pop-up-activiteiten op het gebied van eten en drinken in de gaten, tenslotte ook een vorm van guerilla.
Inderdaad staat er al een cameraman klaar als we onze eerste cocktail krijgen, een Tom Collins, en terwijl Cor met een Vlaardingse productontwerper over de finesses van 'het palet' van diens eigengemaakte gin staat te praten - zijn Amerikaanse vriendin, een fijngebouwde celliste, staat er pre-Rafaëlitisch bij te glimlachen - zien we de cameraman de straat oversteken om ons als een paparazzo uit alle hoeken te kunnen filmen. Wat hij later binnen consequent zal bijven doen, geassisteerd door een vrouwelijke fly on the wall met camera. De Vlaardingse productontwerper blijkt in Kirgizië een wodka te laten maken, Bishkek Vodka, die je onder meer bij Chabrol kunt krijgen (www.bishkekvodka.com) en die smaaktechnisch door geen enkele wodka kan worden geëvenaard, net als zijn gin overigens.
Naast de kookstudio zie ik een uithangbord van Blue Ribbon. Een aanwijzing? Nee, het is toeval, ik zal mezelf niet terugzien als man met prostaatkanker (afkloppen).
De avond is georganiseerd door Mister Cocktail, Albert van Beeck Calkoen. Een lange man met een zeer markante Tolstoi-look die promotie maakt voor cocktails. Samen met chef Jaymz Pool (onder meer bekend van het tv-programma 'Born to cook') wil hij een food pairing-kookboek uitgeven met de beste combinaties van klassieke cocktails en gerechten. En om de crowd funding daarvan op gang te helpen organiseert Albert (geen flauwe grappen meer over zijn tweede achternaam) dit soort avonden. Ik moet zeggen: het combineerde allemaal als de gesmeerde bliksem: bij de margherita met een salade met mango, jumbogarnalen, avocado en koriander zag ik me weer op Isla Mujeres zitten, de wodka flower power liet de gemarineerde eend vrolijk opstijgen en de Old Fashioned deed de longhaas naar adem happen. Na de goddelijk massieve chocolademousse met frappé met wodka en kahlua was ook ik bereid te funden wat er maar gefund kon worden. Intussen was Albert opgestaan om gefilmd te worden, terwijl hij het 'Secret Mister Cocktail Platform' en de publicatie van het kook- en drankboek aankondigde. Er was er een aureool om zijn hoofd gaan schijnen terwijl hij zijn discipelen toesprak op een wijze die zijn voorganger, de man die de eerste food pairing uitvoerde met brood en wijn, nauwelijks had kunnen verbeteren. Voor wie ook wil dat Alberts en Jaymz' project een succes wordt en daar geld voor over heeft: zie binnenkort www.crowdaboutnow.com.